Lange tijd miste ik inspiratie om met mijn website verder te gaan. Ik schreef weinig gedichten, de gedichten die ik schreef kwamen vooral voort uit pijn en verdriet. Gevangen in een situatie waarin ik koos om te strijden en daarin steeds verder van mijzelf verwijderd raakte.
Nadat ik de beslissing had genomen en mijn leven veranderde, veranderde er in mij nog meer. Dacht ik voorgaande jaren dat ik dicht bij mezelf was gekomen, dat ik een groei doormaakte en bijzondere dingen meemaakte die me ervan bewust maken dat er ‘meer’ is, de laatste tijd is er een stroomversnelling gaande.
Ik kom tot inzichten en werd me duidelijk waarom ik niet meer aan mijn site kon werken. Nu is er weer volop inspiratie, weet ik wat ik wil delen. De teksten en gedichten die op de oude site te vinden waren zijn niet verdwenen, je kunt ze nog steeds lezen. Ze laten iets zien van mijn persoonlijke groei, de manier waarop ik het beleefd heb, de strijden in mezelf. Leren loslaten, leren in balans te zijn tussen ego en zijn. Het is niet mijn intentie om hier te schrijven over zaken waar al zo ontzettend mooi over is geschreven, ik zal soms wel mijn visies geven omdat ik weet dat waarheid bestaat uit diverse waarheden. Als mens moeten we leren om onze eigen waarheid te vinden maar ook leren ons bewust te worden dat onze waarheid niet die van een ander is of hoeft te zijn. In de fase waarin ik me bevind merk ik dat ik in talloze waarheden stukjes herken, de feiten zoals die op sommige plaatsen worden neergelegd herken ik niet of ik zie ze in een ander licht. Maakt dat die waarheden onwaar? Natuurlijk niet. Het geeft weer dat ik bezig ben me bewust te worden van mijn eigen waarheid.
Voor ik op dit punt kwam heb ik al een lange reis gemaakt en toch voelt het alsof ik nu pas op een beginpunt sta, alsof mijn echte reis nu pas is begonnen en de aanloop was de transfer naar het perron waar de reis begint.