Persoonlijke groei is voor mij breder dan kennis vergroten, het is meer dan dingen ‘weten’. Voor mij is het vooral gericht op het krijgen van inzichten en met name inzicht in jezelf. Als ik terugkijk dan zie ik een aaneenschakeling van gebeurtenissen die hebben geleid tot inzichten die maken dat ik anders in het leven sta.
Ik leef vanuit mijn kern.
Deed ik dat eerst dan niet? Die vraag heb ik mezelf natuurlijk ook gesteld, ik denk dat ik dácht te leven vanuit mijn kern maar leven is niet iets dat je rationeel aanstuurt. Ratio is onmisbaar, dat geef ik zonder meer toe, maar het kan ook een struikelblok zijn. Ik ben er in ieder geval vaak genoeg over gestruikeld, liet ik me leiden door ratio dan sloeg ik de essentie van leven vanuit mijn gevoel over. Gevoel mocht er pas bijkomen als het uitkwam. Een erfenisje die ik heb overgehouden aan minder mooie periodes in mijn leven.
Ik was te vaak gekwetst en trok me terug in mijzelf. Een defensief mechanisme hielp me om te overleven, emotioneel te overleven. In veilige(re) periodes of wanneer ik alleen was kon ik soms die muur om mij heen even los laten, uiteindelijk door het langdurig niet veilig voelen werd het defensief mechanisme in mij een automatisme. Ik was me er niet bewust van, wel waren er momenten dat ik me eenzaam voelde. Ik miste iemand en realiseerde me niet dat ik mijzelf miste, de echte ik die zich niet verschuilt achter glazen wanden die me afschermenden van de wereld maar me niet compleet buitensloten.
Van het proces van loslaten en afbreken van mijn muren zijn momenten die ik me, zelfs na jaren nog, haarscherp herinner. De uitspraak van glazen wanden komt daar ook vandaan. Ik herinner me het moment dat ik me bewust werd van een glazen stolp om mij heen. Ik voelde niets meer, ik ‘wist’ dat ik van mijn kinderen hield. Ik ‘wist’ dat ik warmte kon voelen, ik probeerde het te geven maar het was een leeg iets. Dat moment dat ik me er bewust van werd hoorde ik het nummer Frozen van Madonna, er brak iets in me. Dat breekpunt is het beginpunt geweest van een lang groeiproces, een proces dat zolang ik leef niet zal zijn voltooid maar wat me wel steeds dichter bij mijn eigen waarheid brengt. En die waarheid wil ik soms uitdragen, niet omdat het één waarheid is en ik zal zeker niet pretenderen dat het dé waarheid is. Ik wil het delen omdat het misschien anderen helpt om tot inzichten te komen en zo dichter bij hun eigen waarheid te komen.